Showing posts with label De Tien Beste. Show all posts
Showing posts with label De Tien Beste. Show all posts

Thursday, 9 January 2014

Best CD's 2013

2013 to me was a great year for new releases and looking back I quickly found that I liked far too many CD's for a top 10 only. Therefore before counting down to one herewith some albums per genre that need to be mentioned. While making up teh list I also realize that pretty soon I shal get more 2013 releases which might have been top 10 material (Hell, Fughu) but with the risk of forgetting some herewith an overview.

Prog Metal releases:
With a great album by all of the Big Three the tone has been set for the full year. Dream Theater did not make top 10 but a good CD. Haken missed out, since to me not as good as their previous two albums. Kingcrow might have made it if I would have made it to their show In Crescendo is very good indeed (and a surprising number one by Andrew on Ave Noctum) Memento Waltz again did not reach the impact they had live at PPE 2013. Votum I just never heard by headphone although I like the album and expect a high position for a certain former metal mayor. Cynthesis was original not as good as hoped for, but grew on me and only seconds ago dropped out of my top 10. Jon Oliva not at Savatage bests level and Leprous not even near Bilateral.

Prog Rock releases:
Spock's Beard came back very strong with new members on board and containing Ted Leonard in top form and in Something Very Strange one of my favorite songs of the year. The Tangent very strong concept album, Big Big Train only releases great albums, but the surprise is gone a bit for me. In the Neo prog corner Final Conflict released their best album ever, Comedy of Errors confirmed their come-back in style from two years ago and The Room is the new band to look out for in the genre to me.

CD's I heard at Progstreaming and bought thereafter:
What a great website for new findings. Thanks to them I got into Submarine Silence, Traumhaus and recently Freedom to Glide (for all later Floyd lovers)

NWOBHM in 2013 so OWOBHM
Live R-Mine made me see several bands from my past, Deep Machine in Tilburg was great and some bands brought out new albums very worth a try. Legend and Satan both firm, but Persian Risk's Once a King is not to be missed (or was that a 2012 release?) Hell still to receive.

Several Heavy metal:
Vulture Industries promises a lot for their 2014 Dutch shows and Witherscape is just another great band of Dan Swano. Irish Heavy Metal fron Sandstone showed to be a stayer and while talking Irish  Black Star Riders is a worthy Thin Lizzy follow up.

But in order to cut a long introduction short, herewith the 10 that made it to my list.

10. Attacker - Giants of Canaan
They came to Holland and I missed them, but prepared myself with the new and their Classic album (Battlle at Helm's Deep). Traditional Heavy Metal US style, with a closer in Maiden style but then better. Headbanging all along.

9. Lifesigns - Lifesigns
A Prog supertrio releasing 5 songs that stuck in my head from first listenings. Nick Beggs with a background in Kajagoogoo now making it twice in my top 10, how things can change in 30 years.

8. Queensryche - Queensryche
Back in eighties form, what a relieve. If this album would be over 45 minutes and contain some longer or more heavy songs, they would end up even higher.

7. Persefone - Spiritual Migration
This one came as a huge surprise to me, since almost as good as the best Zero Hour work. Vocals are OK, but too screamy at times, otherwise they would have made my top three. Hope to see them again soon.

6. Steven Wilson - The Raven that Refused to Sing
I stopped following everything by Steven Wilson some years ago, but this one is to me easily better than the last albums of all his projects and bands and that includes PTree. If anyone needs proof that albums with a sinister edge are more interesting here it is. Oh yeah Guthrie Govan what a gitarist. The man deserves main stage slots at any major festival, but audiences might not get it.

5. Fates Warning - Darkness in a Different Light
Back after 9 years and heavy as I like it. Wondering by myself why not higher on my list, but the last 4 surprised me more. Problem to FW is you expect the best and almost always nearly get it.

4. Shineback - Rise up Forgotten, Return Destroyed
Simon Godfrey gave us Tinyfish and now came back with this electronic/prog/pop/whatever master piece. With a little help from his friends. I still regret he had to step out of the Sexy Prog festival. Impossible to describe shortly but must be heard by music lovers in general.

3. Reuben Archer - 's Personal Sin
The best hardrock album in the style I loved already over 30 years ago. Wine, women and song in a catchy way. Respect for the voice of Stampede on his first solo album. One of my many good intentions for 2014. I am not going to let pass another Reuben Archer or Stampede show if I have the chance to see them. So much hoping he shall be added to HRH AOR.

2. Fish - A Feast of Consequences
What a comeback of the best performer in Progland. Everything is right about this album starting with the best artwork package of 2013, the lyrics, the emotions. Containing  in High Wood a suite of epical proportions and what is most important his voice is back after a scare. Partially because of melancholy Fish always moves and this time managed to surprise me yet again.

1. Oceans of Slumber - Aetherial
My number one spot should go to a new discovery. Tech Metal, Faith No More, extremities, highly melodic, aggressive, emotional, doom, prog, black I simply loved this album as from first headphone listening (required for full appreciation). Rollercoaster ride with in closer The Great Divide a highlight as they nicked it so nicely from Pallas. This album is not easy to swallow, but if appreciated it becomes one to fall back to every now and then. Live not even very active in the USA, so fat chance for nearby festivals.






Monday, 27 February 2012

Signs - Tesla in Al Jubail

Tesla zong het al in de grandioze cover van de Five Man Electrical Band -Signs:
Signs, signs, everywhere there's signs
Fuckin' up the scenery, breakin' my mind
Do this, don't do that, can't you read the sign


Afgelopen  weekend was ik in Al-Jubail, waar ik Marcel nog wel eens tegen het lijf wil lopen. Aangezien er geen alcohol wordt geschonken komt het gebruikelijke hangen in bar/restaurant te vervallen en bestaat mijn hoogtepunt van het weekend uit een bezoek aan het zwembad om de vaste signs weer eens te lezen. Mijn favoriete bordje heeft nu twee humoristische buren gekregen. De vraag of je je voeten wilt afdrogen zodra je uit het zwembad komt lijkt nog redelijk. Het verbod op nudity in een male-only zwembad heeft zelfs mijn volledige instemming., maar het hoogtepunt van alle bordjes en voorschriften blijft toch het duikverbod, met smakelijke bloed vloeiend uit hoofd en nek, mocht je dit verbod niet volgen.


And the sign says "Long-haired freaky people need not apply"
Dive!!



Tuesday, 20 December 2011

De Tien Beste: Live concerten 2011

Vandaag weer een triest moment, aangezien ik dit weekend ziek op bed lag en gisteren niet ben gaan werken heb ik te lang getwijfeld of ik toch zwakjes richting P60 zou rijden of niet. Net gebeld hoe laat Cynic vandaag op zou komen, bleek er maar één voor programma te staan (LoM vermeldde er twee net als in de Baroeg) en komen ze over tien minuten op. Dat redde ik dus niet meer. De lange lijst van gemiste topconcerten 2011 wordt zo afgesloten met mogelijk de grootste misser van dit jaar Cynic die een mix van hun twee CD's plus de laatste EP in zijn geheel speelt.

Andere hoogtepunten waar ik niet bij was wegens werk-reizen, feesten, verjaardagen, of te grote clustering van concerten in hele korte tijd geven een indrukwekkende lijst: In de Boerderij o.a. Pendragon Weekend (één week na Marillion weekend te veel van het goede thuis), Arena, IOEarth/Credo, Steven Wilson, Riverside. Hiernaast miste ik Fates Warning (2 maal), Roger Waters met The Wall, Jason Beckerfest, Myrath in de Baroeg, Marillion in het Paard, Opeth/Pain of Salvation in 013 en Evergrey in Rio en de eerste Fused Festival in Lydney en High Voltage in Londen. Kortom een hele mooie jaarlijst had ik ze allemaal kunnen zien. De grote verrassing is echter dat mijn top tien van concerten die ik wel gezien heb laat zien dat deze bands echt op hun piek hadden moeten zijn om mijn jaarlijst te halen. 2011 een wereldjaar op concertgebied.

10: Subsignal - ProgPower Baarlo30 september
Live toch weer net even steviger dan op CD en heel pakkend. Bleek Seventh Wonder ver de baas met afwisseling, zelfvertrouwen en die goede stem live.

9: Marillion - Port Zelande 27 maart
Na een redelijke vrijdagavond waar Holidays in Eden integraal werd gespeeld en weinig toegiften viel de zaterdag meer dan een beetje tegen met heel veel slappe hap (als ik Mark Kelly nu op DeeExpus mee hoor spelen en Pete Trewavas in Transatlantic steviger hoor rocken lijkt mij duidelijk dat Hogarth alleen Marillion de verkeerde veel te softe kant opstuurt). De zondag maakte weer veel goed en toegegeven Hogarth klonk ook wel weer aardig.

8: Anacrusis - Alcatraz Metal Festival Deinze 27 augustus
Deze band heb ik twintig jaar geleden gemist. Enkele jaren geleden alles op hun website gehoord en bleek grandioos te zijn. Live werd alles ook goed weggezet, al was de presentatie voor hun mogelijk laatste optreden ooit wel erg weinig enthousiast.

7: Grey Lady Down - Mattfest Kingston Upon Thames 4 juni
Matt is een wereldgozer. 7 progbands als verjaardagfeestje! lang zal die leven! Voor mij veel nieuwe bands met als uitschieter Grey Lady Down. Neo-progband die na tien jaar weer bij elkaar zijn gekomen dit jaar. Met leden van o.a. Darwin's Radio bleek dit gewoon lekkere Engelse Neo-prog te zijn. Niets meer niets minder, dus CD's halen na afloop.

6: Pallas IO Pages festival Zoetermeer 15 april
In een veel te lege zaal was Pallas terug, en hoe! Na de split hebben we nu Alan Reed solo emotioneel en gevoelig (ook op Mattfest) plus Pallas dat met nieuwe zanger duidelijk meer de hardrock kant is opgegaan. Dit jaar zijn verschillende bands uit de jaren 80 met een nieuwe CD gekomen die harder is dan hun verleden doet vermoeden. Bij Pallas is dit zeer geslaagd geweest en bleek Mackie live ook een goede zanger te zijn. Hier stond een rocker en geen pilaar die we bij bands uit NL/DE helaas veel te vaak tegenkomen.

5: Haken Night of the Prog Loreley 9 juli
Ze staan niet in mijn lijst. maar waren wel heel erg goed. Dream Theater was hoofdprogramma en heeft ons doen besluiten dat we daar toch weer wat vaker heen moeten gaan. Het punt is dat opener van de dag de beste nieuwe band van de afgelopen vijf jaar bracht: Haken. Met een iets langere set dan vorig jaar op Progpower was ik weer erg onder de indruk van deze afwisselende band. Een zanger in rode broek met zonnebril die gaat staan grunten is sowieso al een optisch hoogtepunt van het jaar. Verschrikkelijk goede nummers en de twee toen nog onbekende nummers klonken ook goed. Ittervoort here we come.

4: Fish: Boerderij Zoetermeer 14 mei
Akoestisch met gitaar en keyboard dus ik wist niet wat er ging komen. Om te beginnen was Fish beter bij stem dan ik hem de laatste tien jaar heb gezien. Verder is zijn humor altijd een verademing (zie pilaren NL/DE hierboven). Als hij vervolgens verzoeknummers gaat spelen en de lijst vrolijk manipuleert krijgen we opeens wel een set met vier nummers van Fugazi, naast heel veel van zijn sterke solo debuut. Alles sfeervol vertolkt een wereld avond. Zo kwam ik in 2011 tot de verrassende conclusie Fish live is leuker dan Marillion live (al schenen die in het Paard wel weer erg goed te zijn geweest).

3: Redemption: Progpower Baarlo 2 oktober
Als je favoriete band van de afgelopen tien jaar voor de tweede keer in hun bestaan naar Nederland komt om het leukste festival ter wereld af te sluiten dan zijn de verwachtingen wat hoog gespannen. Wanneer ik ook nog eens emotioneel gegrepen ben door het verhaal achter de laatste CD en de band misschien wel de beste epic uit de progmetal in haar repertoire heeft staan verwacht je dan niet al gauw te veel. Wel dus bleek. De set was te kort want ik hoop op minstens twee en een half uur, geen Sapphire!!!, en de bassist staat in de hitte met een hoodie op zijn hoofd??. Toch was Ray Alder redelijk goed bij stem, kende hij de meeste teksten en zijn de nummers die wel gespeeld werden van een heerlijke hardheid doorspekt dat vijf kwartier headbangend zo om zijn. Goed genoeg voor een derde plaats maar eerlijk blijven, niet zo goed als ik had gehoopt.

2: Crimson Glory: De Boerderij Zoetermeer 28 april.
Ik weet nog dat ik rechtstreeks van Schiphol kwam en tijdens het tweede voorprogramma binnenkwam. Hier zou ik nooit meer spijt van krijgen, want de verrassing van afgelopen jaar. 22 jaar na de beste Aardschokdag ooit waren ze terug in Nederland. Na het overlijden van Midnight heeft de band een nieuwe zanger die werkelijk precies hetzelfde klinkt. Ze zien er heerlijk jaren tachtig uit en besloten zeer verstandig om alleen de eerste twee CD's te spelen. maar die worden dan ook helemaal gespeeld en dus inclusief alles wat zo goed was aan Crimson Glory: Snelle Red Sharks, strijdvaardig Valhalla,  Mysterieus Dragon Lady, bezwerende Azrael, of het dreigende Lost Reflections. Deze laatste werd zeer mooi gezongen met masker en opgedragen aan Midnight. Mijn hoogtepunt bestond uit Burning Bridges de powerballad, maar dicht gevolgd door alle andere nummers. Moeten we zeker weer gaan zien mochten ze terug komen en dan wel met Hans en Magchiel graag.

1: Psychotic Waltz: Melkweg Amsterdam 18 maart
Ze zijn terug!!! de beste liveband van de jaren negentig is weer terug in de originele samenstelling. Volgens mij schreef ik de volgende dag al gelijk dat niemand dat meer ging overtreffen dit jaar op het progwereld forum en dat is dan ook niet gebeurd. Meteen ook Progpower gevraagd om ze weer een ouderwetse twee uur durende show te geven Psychotic Waltz is misschien toch wel het beste wat ik ooit live heb gezien (al weet iedere liefhebber dat je bands niet kunt vergelijken). Ik heb ze in ieder geval nog nooit zien tegenvallen of een slechte CD zien uitbrengen, ja Mosquito is ook een hele goede CD. Hoogtepunt was ook dat Hans net fit genoeg was om naar de Melkweg te rijden en vlak voor aanvang binnenkwam en naar voren kon Nu ze terug waren, was ik vooral benieuwd of de magie er nog was. Nou die bleek er nog te zijn. Met de nadruk op hun ijzersterke debuutplaat kwamen de andere CD's ook allemaal aan bod.Voor mensen met enig gevoel voor mooie teksten hierbij het eerste couplet en door de kenners meegebrulde refrein van het nummer Morbid. Veel mooier zullen ze nooit meer gemaakt worden qua tekst dan wel muziek:
Roses that you bring
Give to one another
I don't know why
they're dying for your love


In love we sacrifice them
how morbid, how morbid
and now our graves surround them
how morbid how morbid